Архив

Tag Archives: зруб з арктычнай хвоі

Рубі хоць прама, хоць папярок — усё будзе добра. Калі яно раней за шмат гадоў высахла, стомішся мачыць.

Ледзь пад’ехалі, вакол зусім няма жабракоў, на жаль. Хто будзе нам чаравікі чысціць і дровы падносіць? Але многія тутэйшыя дармаеды кідаліся прама на аўтамабіль з беларускімі нумарамі, ведалі, што людзі прыехалі з багатай і шчаснай краіны, чакалі міласці.

тутэйшыя дармаеды кідаліся прама на аўтамабіль з беларускімі нумараміАдбіваліся як маглі, выкарыстоўвалі жыватворчы партрэт нашага дзяржаўнага старшыні. Яны яго як убачылі, толькі шыпелі і выпарыліся.

Насамрэч, галоўная рыса тутэйшага настрою – адчуванне абсалютнай свабоды і адхіленасцi ад любых старонніх пачуццяў і падзей. Поўная адсутнасць якога альбо хвалявання, гэтакі промень волі і свабоды.

Узімку, калі снегу паўтара метра, гэта адчуванне толькі ўзмацняецца.

Тры спадчынніка непахісна стаяць на варце ўлады, духоўнасці і веры ў яскраваю калгаснаю будучыню.

Шчыра шкада чухонцев, як яны бедныя тут жывуць, без АМАПа, камісій па дармаедам, шматвектарнасці і прынцыпу аднаго акна? Дзікія, невуцкія людзі некранутыя цывілізацыяй.

«Я проехал весь мир. Я видел Европу. Все сжато. Все задымлено. Все грязно. Люди трутся один о другого, толкают. Тяжело людям жить там. А здесь в Беларуси – в центре этого хаоса душа радуется!»

«Все сжато. Все задымлено. Все грязно. Люди трутся один о другого, толкают. Тяжело людям жить там.»

«Все сжато. Все задымлено. Все грязно.»

«Тяжело людям жить там.» Асабісты аўтамабіль звычайнага нямецкага дальнабойніка, аўтамабіль для падарожжаў і забаў, да цешчы ён на іншамарцы ездзіць.

Прыемна адчуваць,
Як конік мой бяжыць,
Як ззяе зорны снег вакол
Ды звон званчэй звініць.

Спяшаюцца ўсе
Ўсіх павіншаваць,
Ды звон збірае ўсіх сяброў
Каляды святкаваць.

Звон звініць, звон звініць,
Звон звініць званчэй.
Не знайсці у цэлым свеце
Тых званоў грамчэй.

Калядны мой вазок
Спяшаецца ізноў
Прывезці падарункі ўсім,
Павіншаваць сяброў.

Хай песенька мая
Яшчэ грамчэй гучыць,
Няхай жадаюць шчасця вам
Ды звон званчэй звініць.

Звон звініць, звон звініць,
Звон звініць званчэй.
Не знайсці у цэлым свеце
Тых званоў грамчэй.

Не ўяўляю, якой рабскай скацінай трэба быць, каб дваццаць пяць гадоў трываць гэтага крышталёва відавочнага ўблюдка.

Прыбіральня ля музея пад адкрытым небам, крайняя поўнач Фінляндыі.

зруб з арктычнай хвоіУласна зруб нічым не характэрны, традыцыйны васьмерык з бруса 200 на 150 ў чысты кут. Шклавата ў якасці памiжвянковага ўшчыльняльніка вядома – ганьба.

Шклавата ў якасці памiжвянковага ўшчыльняльнікаЗ іншага боку, дзе вы бачылі такія прыбіральні ў Беларусі? Толькі лазні заможных суайчыннікаў.

лазні заможных суайчыннікаўТак ці інакш, цікава нам тут зусім іншае — структура і фактура арктычнай хвоі. Звярніце ўвагу на гадавыя кольцы драўніны, яны неверагодна тонкія і шчыльныя. Холадна ў Арктыцы, дрэвы растуць вельмі павольна. У Беларусі гадавое кольца можа дасягаць сямі міліметраў, а тут у дзесяць разоў танчэй. Адсюль — вялікая ўдзельная вага бярвёны, роўна размеркаваная смалістасць і даўгавечнасць зрубаў.

структура і фактура арктычнай хвоіЯк вам моя мова, падабаецца? Сачыце за далейшымі публікацыямі.